بیان علیرمایی

وه رگێڕانی چه ن شێعری ره حمه ت حه قی پوور:

1-ته نیایی فنجانێکه که سه رده مێ

چاییت تیا ئه خوارده وه

یان وێنه یه که قاپ کراو

ره نگه که سێ به یادگار

له سه ر تاقه وه  دای ئه نێ.

2-ته نیایی په ره ستگه یه که

که  له وێدا چۆک دائه ده م

ده پاڕێمه وه  به ڵکوو هه ڤاڵ بێته وه.

3-ژماره کان هه ر هه موویان

 تامه زرۆی په نجه کانی تۏن

تۏ نازانی

کاتێ ژماره یه ک ده گری

ئیتر باقی ژماره کان

له مه راق و خه ما ئه مرن.

سه شعر از رحمت حقي پور:

1-تنهايي فنجاني است

 كه روزگاري در آن چاي مي خورده اي

يا قاب عكسي است

كه كسي از تو

 به يادگار بر تاقچه مي گذارد.

2-تهايي معبدي است

كه در آن زانو مي زنم

بلكه دوست بيايد.

3- تمام شماره ها

آرزوي انگشت تو را دارند

تو اين را نمي داني

هروقت شماره اي مي گيري

بقيه شماره ها از غصه مي ميرند.